Devonport, Auckland: het veerdorp dat nog steeds als een geheim voelt

De ferry nadert de Devonport Wharf in ongeveer 12 minuten, en de stad verandert al voordat je voet aan land zet. Auckland's glazen torens liggen aan de overkant van de Waitematā als een geschilderd decor; hier is het luidste vaak een meeuw, en de eerste neiging is niet naar een taxistandplaats, maar omhoog Victoria Road, langs oude winkelpuien en kauri-villa's met smeedijzeren veranda's.

Devonport is een van die zeldzame centrale plekken die klein blijft. Het ligt tussen twee uitgedoofde vulkanen, met de haven aan de ene kant en de zeewaartse landtong aan de andere, en het hele dorp lijkt te zijn ingericht om je te laten vertragen. Je kunt er zeker een halve dag komen. Maar de plek beloont blijven hangen: een wandeling naar een top, een lange lunch, een rondgang langs de galerijen en de chocoladevitrine, en dan een vroege borrel voordat het laatste licht over het water glijdt.

Waar Devonport om bekend staat

Twee dingen definiëren Devonport, en beide zijn al vanaf de kade zichtbaar voordat je tien stappen hebt gezet. De eerste is de ferry zelf — de korte overtocht vanaf Downtown Ferry Terminal (Pier 1) die elke 15–30 minuten vaart en ongeveer NZ$ 7,80 enkele reis kost met een AT HOP-kaart of contactloos, ongeveer NZ$ 12 met een papieren ticket. De tweede is het paar tūpuna maunga die het dorp omlijsten, die Devonport zijn vorm en sfeer geven.

Takarunga / Mount Victoria rijst achter het dorp op als een 66 meter hoge kegel, de hoogste op de North Shore, en de klim is kort maar behoorlijk steil bij de top. De beloning is een 360-graden panorama: de stadsskyline, de havenbrug, Rangitoto, schepen die in- en uitvaren, en die merkwaardige felgekleurde paddestoelkapjes die ventilatieschachten blijken te zijn voor een reservoir in de heuvel.

Aan de andere kant is Maungauika / North Head sfeervoller. Het is de zeewaartse kegel, een plek van tunnels, zoeklichtemplacementen en de verdwijnende kanonnen uit 1886 die werden gebouwd toen Auckland een Russische invasie vreesde. Je kunt door de tunnels lopen, met een zaklamp, en de temperatuur voelen dalen als de heuvel je opslokt. Boven de grond is het reservaat een en al uitzicht en weer — het soort plek waar je stilstaat omdat de haven blijft bewegen.

Devonports andere kenmerk is dat het nooit echt iets anders heeft willen worden. Het dorp heeft een beloopbare historische hoofdstraat, twee zwemstranden en een van de oudste bioscopen van het land. Het voelt beschaafd zonder stijf te worden. Al lang gevestigde locals wandelen met honden langs de zeewering. Weekendbezoekers komen van de ferry met ijsjes in de hand. Mensen uit de horeca, sommigen met een Melbourne-gevoeligheid, hebben stilletjes het culinaire niveau verhoogd. In de late namiddag vullen de wijnbar en de terrasjes zich met mensen die geen haast hebben.

Eten & drinken

Voor zo'n compacte plek eet Devonport verrassend goed. De uitblinker voor een lange maaltijd met uitzicht op de haven is Dulcie, op King Edward Parade 33, een luchtige all-day eetgelegenheid met een overdekte binnenplaats die recht over het water bij Torpedo Bay uitkijkt. Het is het soort plek dat het genot van stilzitten begrijpt. Brunch kan bestaan uit truffelroerei of eggs benedict op een cacio e pepe-hashbrown met burnt-butter-hollandaisesaus, en de koffie is Atomic. De wijnkaart is volledig Nieuw-Zeelands, wat past bij de setting: schone lucht, zout water en een tafel met uitzicht op de baai.

's Avonds is Vic Road Kitchen op Victoria Road de lokale speciale-gelegenheidszaak, rustiek-Mediterraan en serieus over het bord. Het menu verandert dagelijks, wat betekent dat je in de houtoven geroosterde hele bot, inktvisinkt-spaghetti of in de houtoven gegratineerde groenlipmosselen kunt vinden. Het heeft de reputatie die voortkomt uit consistentie in plaats van luidruchtigheid, en de NZ Herald's Viva gaf het 17/20.

Een paar deuren en hoeken verderop wordt de toon zachter zonder kwaliteitsverlies. Manuka, op de hoek van Victoria Road en Clarence Street, is een erfgoedinstelling met houtovenpizza's en mediterrane gerechten, de hele dag geserveerd. Corelli's op Victoria Road 46 is de binnentuin-café met verse bloemen, openslaande ramen en gratis livemuziek op de meeste zondagen, het soort plek waar lunch stilletjes een middag kan worden. Stone Oven Bakery & Cafe, in de oude telefooncentrale op Clarence Street 5, voegt dikke bakstenen muren, zelfgebakken brood en taarten toe, en de geruststellende geur van iets dat achter de toonbank bakt.

Dan zijn er de buurtvaste waarden die Devonport geleefd laten voelen in plaats van samengesteld. Buona Sera draait al twintig jaar Italiaans. The Flying Rickshaw staat goed aangeschreven voor Indiaas, zowel om ter plaatse te eten als afhaal. Danryu is gespecialiseerd in sashimi, sushi en verse zeevruchten. Vondel neigt naar seizoensgebonden koken met natuurin en speciaalbier, en gaat die sfeer de avond in. En Devonport Chocolates, opgericht in 1991, laat je de chocolatiers aan het werk zien door een kijkraampje — een van die kleine genoegens die van een snelle blik een noodzakelijke omweg kunnen maken.

Uitgaan

Devonport doet alsof het geen uitgaansdistrict is, en dat is juist de charme. Het avondritme is drankjes-bij-eten, niet dansen-tot-de-vroege uurtjes. Tegen de tijd dat het licht zachter wordt over de haven, lijkt het dorp uit te ademen.

De beste plek om te beginnen is Vic Road Wine Bar & Cellar, een oude schoenenwinkel die is omgetoverd tot een bar-plus-wijnwinkel met een Europese binnenplaats. Het is open van dinsdag tot zondag van 's middags tot laat, en de aantrekkingskracht is simpel: wisselende wijnen per glas, tapbieren en de mogelijkheid om elke fles uit het schap te pakken en ter plekke te openen. Dat heeft iets prettig pretentieloos. Het voelt als een buurtkamer die ook nog eens verstand heeft van wijn.

The Esplanade Hotel, het grote erfgoedmonument uit 1903 aan de waterkant bij de kade, is het andere anker. Het is waar het dorp na het werk samenkomt, in de bar en het restaurant, en het heeft de aanwezigheid die komt van er lang genoeg zijn om bij de kustlijn te horen. Vondel houdt zijn natuurin en speciaalbier in de avonduren, terwijl Manuka een volwaardige bar naast het restaurant heeft. Als je clubs en livelocaties wilt, neem je de ferry terug naar de stad. Britomart, de Viaduct en K' Road zijn waar Auckland wakker blijft.

Dingen om te doen

Begin met de twee landtongen, want Devonport is het mooist van bovenaf. Takarunga / Mount Victoria is de makkelijke eerste klim, ongeveer 15–20 minuten vanaf het dorp via Kerr Street, en het uitzicht bovenop is het soort dat je besef van afstand reset. De skyline is dichtbij genoeg om te benoemen. De havenbrug zit waar het hoort. Rangitoto drijft verderop. Schepen komen en gaan in het kanaal, en het dorp beneden ziet eruit als een model dat is neergezet door iemand met een zwak voor erfgoed.

Maungauika / North Head is de dramatischere wandeling. De tunnels, zoeklichtposities en verdwijnende kanonnen geven de heuvel een geheugen dat zowel militair als vreemd intiem is. Neem een telefoonlamp mee. De ondergrondse kamers zijn koel en schemerig, en het gevoel van in de heuvel zijn is onderdeel van het punt. Boven de grond opent het reservaat zich naar de zee en de stad, en de hele landtong voelt als een plek waar de geschiedenis niet is weggepoetst.

Beneden op waterniveau vertelt het Torpedo Bay Navy Museum het verhaal van de Royal New Zealand Navy in erfgoedgebouwen aan de waterkant. Het is gratis voor inwoners van Nieuw-Zeeland, met een kleine vergoeding voor volwassenen uit het buitenland, en er zit een echt goed café aan vast. Mensen praten niet voor niets over de eggs benedict. Het is het soort museum dat werkt omdat de setting klopt: je leert over de marine terwijl je het getingel van de wanten in de baai hoort.

Voor een regenachtige middag of een vroege avond is The Vic — de Victoria Theatre, geopend in 1912 — de oudste nog bestaande speciaal gebouwde bioscoop van Nieuw-Zeeland. Het is prachtig gerestaureerd en vertoont nog dagelijks films. Er is een genoegen in naar de film gaan op een plek die nog weet hoe het moet, vooral als het weer omslaat en de havenwind de ramen begint te beuken.

De Devonport Craft and Fine Food Market neemt het dorp over op de tweede zondag van elke maand. Het brengt lokale makers, producten en gebak de straat op, wat helemaal past bij de rest van Devonport: kleinschalig, buurtgericht en geworteld in het idee dat een dorp een centrum moet hebben. Victoria Road zelf is ook een langzame wandeling waard. Galeries, cadeauwinkels, woonwinkels en tweedehandsboekhandels zitten allemaal in die Victoriaanse winkelpuien, en het chocoladevenster trekt je altijd naar binnen.

Winkelen

Victoria Road is de winkelstraat, al klinkt 'straat' alsof het drukker is dan het is. Je kunt het in een half uur rustig doen, maar het nodigt uit tot dwalen. De winkels zijn meestal zelfstandig — cadeauwinkels, huishoudelijke artikelen, een paar kunstgaleries, tweedehandsboekhandels en boetieks — allemaal weggestopt in lage erfgoedgevels die de straat ouder doen lijken dan de stad eromheen.

Wat Devonport niet is, en ook niet hoeft te zijn, is een winkelbestemming voor serieuze uitgaven. Als je de grote ketens wilt, ga je ergens anders heen. Hier is het plezier in het snuffelen. Een boek waarvan je niet wist dat je het wilde. Een prent. Een kaars. Een stuk aardewerk. Dan de onvermijdelijke stop bij Devonport Chocolates, waar de handgemaakte truffels en chocolades sinds 1991 in kleine batches worden gemaakt, en waar het kijkvenster van zoetwaren theater maakt.

Een keer per maand, op de tweede zondag, voegt de Devonport Craft and Fine Food Market een extra laag toe. Makers, producten en gebak stromen het dorp in, en de hele plek lijkt even zijn eigen schaal te herinneren.

Slapen in Devonport

Slapen in Devonport is een bewuste keuze. Je ruilt de energie van de binnenstad in voor waterfrontrust, historische straten en een dorpstempo, met de stad nog maar 12 minuten varen verwijderd. Die ruil is logisch voor stellen, gezinnen en iedereen die ochtendzwemmen en rustige avonden wil meer dan lobbybars en late check-ins.

Het pronkstuk is The Esplanade Hotel, het Edwardiaanse monument uit 1903, direct aan de oever bij de kade. Het is een Category 1-erfgoedgebouw met een handvol suites boven de bar en het restaurant, en zo centraal in het dorp als je maar kunt krijgen. De rest van de accommodatiescène is intiemer: boetiekpensions, erfgoed B&B's en zelfstandige villaverblijven verspreid over de weelderige straten die omhoog lopen vanaf het water. De buurten rond King Edward Parade en Cheltenham brengen je het dichtst bij het strand en de zeewandeling.

Prijzen liggen meestal in het middensegment tot hogere segment voor het karakter dat wordt geboden, en dat voelt redelijk. Je betaalt net zo goed voor de setting als voor de kamer. De laatste ferry terug van de stad vaart tot in de avond, maar als je van plan bent laat te dineren aan de overkant van het water, controleer dan eerst de dienstregeling. Devonport is rustgevend, maar niet onachtzaam.

Rondkomen

De veerboot is de manier om er te komen en te gaan, en de overtocht is onderdeel van de charme. Vanaf de Downtown Ferry Terminal (Pier 1) bereikt de Devonport-veerboot de aanlegsteiger in ongeveer 12 minuten, met afvaarten elke 15–30 minuten gedurende de dag. Het kost ongeveer NZ$7,80 enkele reis met een AT HOP-kaart of contactloze betaling, en ongeveer NZ$12 met een papieren ticket. De eerste afvaarten vanaf Devonport zijn rond 06:00 op weekdagen. Het is sneller, goedkoper en veel mooier dan met de auto.

Met de auto doe je er ongeveer 20 minuten over vanuit het centrum via de Harbour Bridge, en er rijden ook bussen. Maar eenmaal aangekomen is het dorp gebouwd om te wandelen. De winkels, cafés, het strand, beide vulkanen en het Marinemuseum zijn allemaal te voet bereikbaar, en alleen de korte beklimmingen naar de twee toppen doorbreken de vlakte. Vanaf de luchthaven van Auckland reken je met de auto ongeveer 45 minuten tot een uur, afhankelijk van het verkeer. Er is geen direct openbaar vervoer, dus het is een auto, een ritdeling of de veerboot naar de stad gevolgd door de Airport Link-bus.

Devonport is geschikt voor reizigers die graag ergens neerstrijken in plaats van erdoorheen te racen. Het is veilig, gezinsvriendelijk en rustig compleet: een strand, een top, een museum, een bioscoop, een goede lunch en altijd uitzicht op de haven. Sommige buurten schreeuwen om aandacht. Deze laat gewoon de veerboot komen en laat de rest vanzelf gebeuren.